ಸೀತ , ವಾತ ಕಫ, ಪಿತ್ತ, ದೇಹದ ರೋಗಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವೈದ್ಯರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಅವರದೇ ಆದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗಲ್ಲವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಇದಮಿತ್ಥಂ ಎನ್ನುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲ. ರೋಗಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಸರಿ ಮಾಡುವುದು ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ರೀತಿ. ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಮನೋರೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವ(?) ಅನೇಕ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಸಣ್ಣ ಬೇಸರವನ್ನು, ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು, ಸ್ಪಂದನೆಯನ್ನು ಮನೋರೋಗವೆಂದು ಭ್ರಮಿಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಲೇ ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮದೇ ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ಸೆಂಟರ್ ಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಮಸ್ಯೆಯೇನೆಂದರೆ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಾಂಗಿತವಾಗಿ ಕಲಿತರೂ ಸಹ ರೋಗ ನಿದಾನವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಖ ನೋಡಿ ರೋಗ ಹೇಳಿ ಥೆರಪಿ ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರೋಗದ ಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೇ ಸಮಯ ಹಿಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಹುದರಲ್ಲಿ ಆನ್ಲೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಓದಿ ಅರ್ದಂಬರ್ದ ತಿಳಿದು ಓದಿದ ವಿಷಯವನ್ನು ರೋಗಿಯ ಮಾತಿಗೆ ತುಲನೆ ಮಾಡಿ ರೋಗವನ್ನು ಅಂಟಿಸುವುದಿದೆಯಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯವಿನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಸದಾ ಸಿಡುಕುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ಬಂದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪೂರ್ವಾ ಪರ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳದೆ ಸಿವಿಯರ್ ಅಗ್ರೆಷನ್ ಎಂಬ ಹಣೆ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿ ಮಾತ್ರೆ ಕೊಟ್ಟ ವೈದ್ಯನಿಗೆ, ಆಕೆಯ ಸಿಟ್ಟಿನ ಮೂಲ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ತಾಳ್ಮೆ ವ್ಯವಧಾನವಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಬೇಗನೆ ಮುಗಿಸಿ ದುಡ್ಡು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು. ಇನ್ನು ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ಮಾಡುವ ಆಪ್ತಸಲಹಾಕಾರರು, ಒಂದು ಸಿಟ್ಟಿಂಗ್ ಗೆ ೪೦೦ ರಿಂದ ೧೦,೦೦೦ ವರೆಗೆ ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡುವ ಜನರಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವಾರು ಕೋರ್ಸ್ ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಅನೇಕ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಗಳನ್ನು ಆಲ್ಬಮ್ ನಲ್ಲಿ ಪೇರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಅವರ ಕೋರ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಅವರು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ರೋಗಕ್ಕೂ ಅದೇ ಮದ್ದು ಎನ್ನುವಂತೆ ಅದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಂಡರೆ ಅದೇ ವಿಧಾನವನ್ನು ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಅಳವಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಮಸ್ಯೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ತೀವ್ರತೆ ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಆಪ್ತಸಲಹಾಕಾರರು ಅನೇಕ ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕೆಲ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ತಾವೂ ಕಾರ್ಯಾಗಾರಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ವ್ಯಾಪಾರ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.