ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾವು ಎಂದರೆ ಭಯವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೊಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಾಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕ ಉಪನಿಷತ್ತು ಹೇಳುತ್ತದೆ: ಮೃತ್ಯೋರ್ಮಾ ಅಮೃತಂ ಗಮಯ | (ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ಅಮೃತತ್ವದ ಕಡೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸು). ಇಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವೆಂದರೆ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಹೊಸ ಆರಂಭ ಎಂದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಶವಸಂಸ್ಕಾರದ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಮಗುವಿಗೆ “ದೇಹ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ, ನಾವು ಮಾಡುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸಗಳೇ ಶಾಶ್ವತ” ಎಂಬ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹತ್ತಿರ ಯಾರೇ ಬಂದರೂ ಬರಿಗೈಲಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಂದ ದಾನವು ಸಮಾಜದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಿನಿಯೋಗವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕೇಳಲು ಇವರ ಬಳಿ ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ಮಕ್ಕಳು ಪೋಷಕರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅನುಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, “ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ” – ನಾವು ಈ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ಈ ಮೌಲ್ಯಗಳು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಮಾಜವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ.