ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಏಳು ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳು
By Harish Athreya
ಲೇಖನ: ವೀಣಾ ಕುಲಕರ್ಣಿ
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ‘ವಿಮೆ’ (Insurance) ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೂಡಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ರಕ್ಷಾಕವಚ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶ್ರೀ ಹರೀಶ್ ಆತ್ರೇಯ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಶಸ್ವಿ ವಿಮಾ ಸಲಹೆಗಾರರಾದ ಶ್ರೀ ಸುಮಂತ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ ಸಂವಾದವು, ವಿಮಾ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿನ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದೆ. ಆ ಸಂವಾದದ ಆಯ್ದ ಭಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಒಳನೋಟಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.
ಆರಂಭಿಕ ದಿನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಣೆ
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸುಮಂತ್ ಅವರಿಗೆ ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯ ಕನಸಿತ್ತು. ಬ್ಯಾಂಕ್ ಉದ್ಯೋಗಿ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕಿ ತಾಯಿಯ ಮಗನಾದ ಇವರು, ವಾಣಿಜ್ಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪಿಯುಸಿ ಮುಗಿಸಿದ ಬೆನ್ನಲ್ಲೇ ಎಲ್ಐಸಿ (LIC) ಜಾಹೀರಾತಿನಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಂದ ಮತ್ತು ಆಪ್ತರಿಂದ “ಇದೇನು ಕೆಲಸ?” ಎಂಬ ಹೀಯಾಳಿಕೆ ಎದುರಿಸಿದರೂ, ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಆದಾಯದ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಮತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಈಚೆಗಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೂ ದೈಹಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವಷ್ಟೇ ಗಮನವೂ ಸಹಾನುಭೂತಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದು ಮಾನಸಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲೂ ದೈಹಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲೂ ಉಂಟಾದ ಪ್ರಗತಿಯಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಜದ ನಡವಳಿಕೆಯ ಸುಧಾರಣೆಯಿಂದ ಎನ್ನಬಹುದು. ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿನ ತೊಂದರೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವುದಾಗಲಿ ಅದರ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಉಂಟಾಗಿರುವ ಪ್ರಗತಿಯ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಸಲ್ಲುವುದು ಸಮಾಜದ ಮೌಢ್ಯ ಮತ್ತು ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದ್ದ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳ ವಿರುದ್ಧ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮನೋಭಾವ ನಡೆಸಿದ ಸೋಲೊಪ್ಪದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಎಂಬುದು ನಿರ್ವಿವಾದ.
ಮಾಯಾಮಂತ್ರದ ವೈದ್ಯರು
ಪ್ರಾಚೀನ ಮಾನವ ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಜೀವವಿರುವ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಶ್ವರವೆಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ. ಅಂತೆಯೇ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಾದ ನೀರು, ಆಕಾಶ ಮುಂತಾದವುಗಳು ಸಾವಿಲ್ಲದ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆಯೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದ.
ಈ ಚೈತನ್ಯವು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯು ಈ ವಿಶ್ವದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಆ ಶಕ್ತಿಯೊಡನೆ ಸಂವಹಿಸುವುದರಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತದಂದು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ. ತನಗೂ ಸಾವಿದೆಯೆಂಬ ಭಯಾನಕ ಅರಿವಿನೊಡನೆ ಹೋರಾಡಲು ತನ್ನೊಳಗೂ ಅಮರವಾದ ಚೈತನ್ಯವಿದೆಯೆಂದು ಪರಿಭಾವಿಸಿದ. ಕನಸು ಕಾಣುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ಚೈತನ್ಯ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತದೆಯೆಂದೂ ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಈ ಚೈತನ್ಯ ಅಸ್ತಿತ್ತ್ವದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆಯೆಂದೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ.
ಬೇರೆಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಂತೆ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ರೋಗಗಳಿಗೂ ಮಾಂತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಆರೋಪಿಸಲಾಯ್ತು. ಅಂತೆಯೇ ಮಾನಸಿಕ ರೋಗಗಳಂತೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದವು ; ಅವು ದೈವದ ಕೋಪ ಅಥವಾ ಭೂತದ ಕಾಟವಾಗಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಸಮಾಜಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನುಳಿದವುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಭೂತ್ತೋಚ್ಛಾಟನೆಗೆ ಮಂತ್ರತಂತ್ರಗಳ ಮೊರೆಹೋಗಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಂತ್ರಿಕರು ಈ ರೀತಿಯ ಭೂತ್ತೋಚ್ಛಾಟನೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದವರ ಪರವಾಗಿ ಭೂತಗಳನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸುವವರಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದರು.
ಶಮನತೆಯ ದೇಗುಲಗಳು
ಶತಮಾನಗಳುರುಳಿದವು. ನಾಗರಿಕತೆಯ ಆರಂಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪುರಾತನ ಮಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಆಚರಣೆಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಜಟಿಲವಾಗತೊಡಗಿದವು. ಈ ರೀತಿಯ ಆಧುನಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಪುರೋಹಿತರು ಅನಿವಾರ್ಯವಾದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರು ಪ್ರಯೋಗಪಶುಗಳಾದರು. ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಇನ್ನೂ ಮಂತ್ರಗಳು, ಭೂತೋಚ್ಚಾಟನೆ, ವಿಲಕ್ಷಣ ಆಚರಣೆಗಳು, ಅಸಹ್ಯವಾದ ಮಿಶ್ರಣಗಳು, ತಾಯತಗಳು ಮತ್ತು ಮೋಡಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಮುಖವಾಡಗಳು ಸರಳವಾದ ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಯಶಸ್ವಿ ಪರಿಹಾರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. 860 ರ ಹಿಂದೆಯೇ, ಕೆಲವು ಗ್ರೀಕ್ ಪುರೋಹಿತರು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ಬದಲು ದಯೆ, ಮನರಂಜನೆ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಾದ ನಡಿಗೆ, ಕುದುರೆ ಸವಾರಿ ಮತ್ತು ಹಿತವಾದ ಸಂಗೀತದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ಮಾನಸಿಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಹುದು.
ಆರಂಭಿಕ ಈಜಿಪ್ಟ್, ಭಾರತೀಯ, ಗ್ರೀಕ್ ಮತ್ತು ರೋಮನ್ ಬರಹಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಭಾರತೀಯ ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳು – ಹಿಂದೂ, ಬೌದ್ಧ ಮತ್ತು ಜೈನ – ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಫಲಿತಾಂಶ ಎಂಬ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತವೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಜ್ಞರಾದ ಚರಕ ಮತ್ತು ಸುಶ್ರುತ, ಅನೇಕ ತೀವ್ರ ದೈಹಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಮಾನವ ಭಾವನೆಗಳೆಂದು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದರು.
ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಆರನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಗ್ರೀಕ್ ವೈದ್ಯರು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಗಳ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನುತಿಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಮಾನವ ದೇಹವನ್ನು ಛೇದಿಸಿದ ಮೊದಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಕ್ಮೇಯನ್, ಇಂದ್ರಿಯ ಅಂಗಗಳು ಮೆದುಳಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದರು. ನಂತರ, ಗ್ರೀಕ್ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಎಂಪೆಡೋಕ್ಲಿಸ್, ಭಾವನೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು; ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದ್ವೇಷವು ನಡವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಮೂಲಭೂತ ಕಾರಣಗಳಾಗಿರಬಹುದು.
ನಂತರ ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ ನಾಲ್ಕು ಶತಮಾನಗಳ ಮೊದಲು ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್ ಬಂದರು. ಬಹುಶಃ ವೃತ್ತಿಪರ ವೈದ್ಯರಾದ ಮೊದಲ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವರು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ತರ್ಕಬದ್ಧ ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ಹಿಪ್ಪೊಕ್ರೇಟ್ಸ್ ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯರಾಗಿದ್ದರು, ಮನೋವೈದ್ಯರಲ್ಲ.
ಅವರು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕಾರಣಗಳು, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಅವಲೋಕನಗಳು ಮತ್ತು ಮೆದುಳಿನ ರೋಗಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒತ್ತಿ ಹೇಳಿದರು: “ನೀವು ತಲೆ ತೆರೆದರೆ ಮೆದುಳು ತೇವವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಬೆವರು ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟ ವಾಸನೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸುವುದು ದೇವರಲ್ಲ, ಆದರೆ ರೋಗ ಎಂದು ನೀವು ನೋಡಬಹುದು.”
ಈ ಅವಧಿಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಂತನೆಯು ರೋಮನ್ ವೈದ್ಯ ಗ್ಯಾಲೆನ್ ಅವರ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪಿತು. ಗ್ಯಾಲೆನ್ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೇಂದ್ರ ನರಮಂಡಲವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರು, ಹಲವಾರು ಜೋಡಿ ಕಪಾಲದ ನರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಶಾರೀರಿಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದರು. ಕ್ರಿ.ಶ. 200 ರಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಲೆನ್ ನಿಧನರಾದಾಗ, ವೈದ್ಯಕೀಯದ ಕತ್ತಲೆಯ ಯುಗಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು.
9036709599
dwijodaya@gmail.com
www.denhym.com
Welcome to Dwija entrepreneurs Network!